Znakowanie żywności wartością odżywczą – co jest obowiązkowe, a co dobrowolne?

Obowiązkowe znakowanie żywności wartością odżywczą pomaga konsumentom w świadomym podejmowaniu decyzji, a dodatkowe systemy znakowania w sposób przyjazny i klarowny ułatwiają zakup i usprawniają proces wyboru. W Polsce, tak jak w innych krajach europejskich pojawiają się firmy, które wyprzedzając konkurencję, wprowadzają udogodnienia dla kupujących.

Obowiązek znakowania produktów wartością odżywczą

Znakowanie etykiet wartością odżywczą jest obowiązkowe dla producentów żywności od 2016 roku. Ujednolicone wytyczne odnośnie sposobu znakowania środków spożywczych wartością odżywczą znajdują się w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.

Zwykle informacja o wartości odżywczej podawana jest w formie tabeli na opakowaniu. Informuje o ilości poszczególnych składników odżywczych, które zawierają się w 100 g lub 100 ml danego produktu, takich jak białko, tłuszcz, kwasy tłuszczowe, węglowodany, cukry, błonnik, sól, składniki mineralne, czy wartość energetyczna.

Informacja o wartości odżywczej podana na etykiecie produktu pozwala konsumentom dokonywać wyborów zgodnych z ich potrzebami i pozwala wspierać zdrowy styl życia, a ujednolicony sposób podawania informacji pozwala na porównanie produktów tej samej kategorii.

Dobrowolne systemy znakowania produktów wartością odżywczą

Dążąc do ułatwienia wyboru konsumentom, tworzy się coraz to nowsze systemy znakowania żywności, rekomendowane przez lokalne władze lub wprowadzane przez firmy z własnej inicjatywy, aby wyjść naprzeciw potrzebom klientów. Również w Polsce pojawiają się firmy, które wyprzedzając konkurencję, wprowadzają udogodnienia dla konsumentów, idąc za przykładem płynącym z innych krajów.

W Unii Europejskiej istnieje wiele systemów znakowania żywności wartością odżywczą, takich jak FOPL, SAIN-LIM, SENS, czy NUTRI-SCORE. Niektóre sieci handlowe wprowadzają również własne oznaczenia dla swoich produktów. Różnią się one od zwykłej informacji tabelarycznej dotyczącej wartości odżywczej tym, że przekazują informację w postaci kolorów, odpowiadających wartości danego produktu w diecie. Przykładowo, system NUTRI-SCORE składa się z kodu literowego (od A do E), w którym każda litera posiada odpowiadający jej kolor – od zielonego do czerwonego, który podsumowuje wartość żywieniową produktu. Kolor ciemnozielony oznacza produkty o wysokiej wartości odżywczej, bardzo ważne w diecie, które warto spożywać w większej ilości lub częściej, natomiast kolor czerwony oznacza produkty, które należy spożywać rzadziej lub w małych ilościach, ponieważ zawierają składniki, które powinniśmy ograniczać.

Zalety i wady dodatkowych systemów znakowania żywności

@iStock-506511684__c_istockphoto.com_gilaxia.jpg

Ułatwienie dla konsumentów

Informacja w formie liter i kolorów ułatwia zakupy i usprawnia proces wyboru produktu bez konieczności zagłębiania się w treść etykiety, jest też bardziej przejrzysta i zrozumiała dla odbiorcy. Oznakowanie tego typu ucieszy również producentów zdrowej żywności, którzy w ten sposób podkreślą wartość swoich produktów. Konieczność stosowania tego typu oznakowania może się przyczynić do poprawy składu niektórych produktów, których producenci - zdając sobie sprawę ze zwiększonej świadomości konsumenckiej - będą chcieli podnieść ich wartość żywieniową w obawie o zmniejszenie popytu na ten produkt.

Kontrowersje wzbudzane przez dodatkowe systemy znakowania 

Dodatkowe systemy znakowania żywności mogą jednak budzić kontrowersje. Uważa się, że metody używane do ich wyliczania są uproszczone i nie uwzględniają zróżnicowanych potrzeb żywieniowych. Również nie każdy zdrowy produkt może pochwalić się najwyższą oceną w danym systemie, co może błędnie dyskredytować go w oczach konsumentów. Regionalne produkty, tworzone na bazie naturalnych składników, jak choćby sery, czy oliwa, są narażone na negatywną ocenę. Systemy znakowania mogą się natomiast okazać korzystne dla producentów żywności przetworzonej, którzy modyfikując przepisy na swoje produkty mogą eliminować niepożądane składniki uwzględniane w ocenie. Nie oznacza to jednak, że takie produkty są zdrowe.

Z powodu tych kontrowersji dodatkowe systemy znakowania żywności pozostają dobrowolne, choć w niektórych krajach funkcjonują jako ogólnie przyjęte i chcąc wpasować się w dany rynek, producenci muszą się dostosować do rynku zbytu swoich produktów, znakując je według przyjętego systemu.

Trendy konsumenckie

Kolorowe, widoczne oznakowania są pozytywnie postrzegane przez konsumentów, dlatego wkrótce może powstać jeden, ujednolicony system znakowania, który będzie obowiązkowy w całej Unii Europejskiej. Tymczasem dodatkowe systemy pozostają dobrowolne, natomiast najbardziej wiarygodnym źródłem informacji dla konsumentów pozostają oznaczenia wymagane przez Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności.

Wartość odżywcza i pomoc w prawidłowym znakowaniu etykiet produktów spożywczych

WESSLING Polska rozwija swoje usługi, a nasi specjaliści śledzą zmiany w prawie żywnościowym, aby dostosować swoją ofertę do aktualnych wymagań. Wśród naszych nowości znajdą Państwo badania fizykochemiczne żywności pod kątem wartości odżywczej i obliczanie wartości wskazanego dziennego spożycia produktu, jak również pomoc przy ocenie oznakowania produktów spożywczych. 

Dla zapoznania się z naszą ofertą zachęcamy do skorzystania z opcji umawiania spotkania online, w trakcie której – bez wychodzenia z domu –  porozmawiają Państwo z przygotowanym w temacie przedstawicielem naszej firmy na temat potrzeb dla swojego biznesu.

 

Chcesz dowiedzieć się więcej?

Skontaktuj się z nami.

Umów spotkanie online

Jeśli jesteś zainteresowany spotkaniem online z przedstawicielem naszej firmy, poinformuj nas o tym.

Więcej